Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Alcott. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Alcott. Pokaż wszystkie posty

środa, 13 stycznia 2016

Wpływ biegania na pisanie

Ostatnio przeczytałem, że pisarze to często również biegacze. Bieganie pomaga przewietrzyć umysł, nabrać dystansu i nowych sił do pracy, czy po prostu zresetować się. Do takich biegających pisarzy należą np.: Haruki Murakami, Jonathan Swift, Joyce Carol Oates, MalcolmGladwell, Marek Krajewski, Remigiusz Mróz, Katarzyna Puzyńska, Loisa May Alcott.
Ta ostatnia napisała w swoim dzienniku: „Zawsze myślałam, że w poprzednim wcieleniu musiałam być jeleniem lub koniem, bo bieganie dawało mi taką radość.”
Joyce Carol Oates mówi: „Bieganie pozwala mi na świadome wizualizowanie tego, co piszę, w formie swego rodzaju filmu lub snu.”
Murakami twierdzi, że: „prawdziwe życie poważnego pisarza zaczęło się dopiero tego dnia, gdy pierwszy raz poszedł pobiegać.”
Gladwell taki ma cel: „Wykorzystuję ten czas wyłącznie na rozwiązywanie moich problemów z pisaniem.”
„Bieganie, podobnie jak samo pisanie, to w moim przypadku już chyba rodzaj pozytywnego uzależnienia! Każdy dzień zaczynam od treningu. Zwykle pokonuję dystans około jedenastu kilometrów. W tym czasie zupełnie się wyciszam. Jestem tu i teraz. Resetuję się. Dla pisarza takiego jak ja, który bardzo dużo pracuje nad książkami, taka chwila zupełnego oderwania się jest niezwykle istotna. Pozwala zachować higienę psychiczną i często przynosi nowe pomysły do fabuły. Poza tym, co tu ukrywać, sport uwalnia endorfiny i sprawia, że jesteśmy nie tylko zdrowsi, ale też szczęśliwsi!”
„W moim przypadku bieganie jest immanentnie związane z procesem twórczym. Wprawdzie bezpośrednio go nie napędza, nie stanowi źródła inspiracji, nie pomaga w rozwijaniu fabuły czy bohaterów, ale pełni funkcję... tamy. Kiedy po kilku godzinach pracy wychodzę na kilkunastokilometrowy bieg, cała wezbrana fala pomysłów nagle napotyka opór. Na półtorej godziny przestaję myśleć o książce, odgradzam się zarówno od świata powieściowego, jak i rzeczywistego. Innymi słowy, robię twardy reset umysłu, bez którego najpewniej bym zwariował.”
No, skoro oni biegają, to co mi pozostaje? Lecęęęęę !!!