Tajemnicza receptura czyli Writer's Magic Potion

Prostą recepturę na powieść przedstawia John Grisham, autor, który sprzedał ponad 60 milionów egzemplarzy swoich książek i jest jednym z trzech autorów, którzy sprzedali 2 miliony egzemplarzy pierwszego wydania. Oto ta tajemnicza receptura:

„Napisz jedną stronę dziennie. To około 200 słów, czyli 1000 słów tygodniowo. Rób to przez dwa lata i będziesz miał powieść, która jest wystarczająco długa. Nic się nie wydarzy, dopóki nie wyprodukujesz co najmniej jednej strony dziennie.”

Nic prostszego :-)

Neil Gaiman ujął to w jeszcze prostszy sposób:

„Tak to się robi: siadasz przy klawiaturze i stawiasz jedno słowo po drugim, aż skończysz. To takie proste, a zarazem takie trudne.”

Proste? No to jeszcze prościej w wykonaniu Stephena Kinga:

„Dużo czytać. Jeszcze więcej pisać.”

I na koniec ode mnie:

PISZ :-)

Jack Ketchum - najciężej jest zacząć pisać

Jack Ketchum, amerykański pisarz powieści grozy, w jednym z wywiadów mówi, że pisanie jest dla niego wszystkim, o czym marzył. Mimo, że nie jest to takie proste:

"Dla mnie osobiście najciężej jest zawsze zacząć pisać. Zabieram się do tego jak pies do jeża. Muszę zrobić wcześniej jakiś wywiad, posprawdzać masę rzeczy i upewnić się, że będę miał z czego strzelać. Jeśli już ta sztuka mi się uda, to czeka mnie zawsze ten pierwszy i czasami najważniejszy rozdział. Dopiero kiedy przebrnę przez tą pierwszą ścianę, wszystko zaczyna żyć własnym życiem. Niektóre powieści pisze się szybciej, inne wolniej. "Rudy" i "Dziewczynę z sąsiedztwa" pisałem, jakby mi je ktoś dyktował. Natomiast "She Wakes" pamięta wiele przestojów i niemocy twórczej."

W byciu pisarzem najbardziej podoba mu się:

"Może się zdziwisz, ale pisanie :-) i możliwość zarabiania na nim pieniędzy. Innym dużym plusem tego zawodu jest możliwość pozwolenia sobie na bycie tak dokumentnym leniuchem. Każdy dzień spędzam tak, jak chcę i nie muszę podbijać karty na zakładzie."

Na pytanie o wzory pisarskie, Ketchum odpowiada:

"Jest ich bardzo wielu i pożyczam od nich całe mnóstwo rzeczy. Zawsze tak robiłem i nic się w tym temacie nie zmieniło. Jeśli jednak miałbym wskazać jakiegoś pisarza, którego drogą chciałbym kroczyć, to byłby nim Henry Miller. Przy czym wątpię, aby kiedykolwiek udało mi się osiągnąć podobny poziom ogłady i stylu."

Ale jak twierdzi:

"Świat zawsze był i będzie pełen naprawdę świetnych pisarzy. Paleta środków, inspiracji, zainteresowań i punktów widzenia jest wśród nich absolutnie nieograniczona. Możemy być dumni z tego, że jest ich aż tak wielu i mieć nadzieję, że w przyszłości będzie jeszcze więcej."

Ciekawostka: zagorzałym czytelnikiem Ketchuma jest Stephen King. 

Źródło: http://magazynt3.pl

11 rad Stephena Kinga

Stephena Kinga nie trzeba nikomu szczególnie przedstawiać, to pisarz znany na całym świecie. 11 cennych rad mistrza horroru być może pozwolą komuś powtórzyć jego sukces:

1. Skończ z telewizją, przerzuć się na książki. Jeśli dopiero rozpoczynasz przygodę z pisaniem, zacznij ją od wyrzucenia telewizora. Zdaniem Kinga oglądanie telewizji zabija kreatywność, a to wyobraźnia jest głównym narzędziem pracy twórczej. Zamiast tego czytaj jak najwięcej zdołasz.

2. Przygotuj się na więcej krytyki niż myślisz, że jesteś w stanie znieść. King porównuje pisanie do przekraczania Atlantyku w wannie - to poszerzanie własnych granic w momencie, gdy zdaje się nam, że więcej nie jesteśmy w stanie zrobić. Praca twórcza przynosi wiele momentów zwątpienia, często piszących dopada wiele wątpliwości, szczególnie po pierwszych krytycznych opiniach. Ale właśnie o tę umiejętność pisania w czasie, kiedy zupełnie nie ma się na nie ochoty, chodzi. Paradoksalnie to niepowodzenie powinno zwiększać naszą motywację.

3. Nie trać czasu, próbując zadowolić ludzi. Jeśli na poważnie zamierzasz zabrać się za pisanie, nie możesz próbować tworzyć pod kogoś. Zawsze i tak trafi się ktoś niezadowolony, a książka nigdy nie spełni wszystkich oczekiwań. Każdy uznany już pisarz spotkał się z oskarżeniem o marnowane talentu. Trzeba nauczyć przestać się martwić o opinie innych.

4. Pisz przede wszystkim dla siebie i miej z tego radość. Jeśli pisanie daje szczerą satysfakcję, to znak, że można będzie to robić przez całe życie.

5. Pamiętaj o rzeczach, które są najtrudniejsze, to dzięki szlifowaniu warsztatu na trudnych kwestiach, pisanie będzie przychodziło coraz łatwiej. Możesz na początek dużo o nich myśleć i planować, ale nigdy nie rezygnuj z kwestii, które sprawiają ci kłopot.

6. Pisząc, odłącz się od reszty świata. Twórczość literacka jest niezwykle intymną aktywnością, nie można pozwolić, by cokolwiek zdołało ją zakłócić. Przed włączeniem komputera, pozbądź się z otoczenia wszystkich przedmiotów mogących absorbować niepotrzebnie twoją uwagę.

7. Nie wstydź się własnego stylu. Może zdarzyć się, że słowa, jakie dobierasz do tekstu, wydadzą ci się zbyt proste czy krótkie, ale błędnym posunięciem będzie ich zmiana na bardziej kwieciste. Zaburzy to rytm i melodykę twoich zdań i całość na pewno wypadnie bardzo sztucznie.

8. Unikaj przysłówków i długich akapitów. King podkreśla, że przysłówek nie jest przyjacielem pisarzy. Zwykle czasowniki najlepiej brzmią bez dodatkowych ozdobników. Najlepiej też tworzyć krótkie, logiczne akapity, żeby czytelnik nie zgubił się w gąszczu zawiłych, przydługawych zdań.

9. Pamiętaj, że czytelnik musi dać się uwieść historią, nie precyzją języka. To zdarzenia powinny wciągnąć czytającego w opowieść, nie ich językowa poprawność. Najlepszym pisarzem jest ten, który tworzy swoją prozą poczucie bycia poza światem – czytelnik powinien zapomnieć, że w ogóle czyta.

10. Kładź nacisk na przejrzysty opis. Zdaniem Kinga mistrzem powieści można zostać wtedy, gdy opanuje się sztukę opisu. „Opis zaczyna się w wyobraźni pisarza, a skończyć powinien w myślach czytelnika". Twórca jest trochę jak tłumacz własnych myśli, ogląda obrazy w swojej głowie i szuka odpowiednich słów na ich opisanie. Kluczem do sporządzania trafnych opisów jest językowa przejrzystość.

11. Nie próbuj kopiować stylu znanych ci pisarzy. Naśladowanie sposobu pisania twoich ulubionych prozaików sprawi tylko, że będziesz produkować błędne imitacje, które nie wniosą do świata literatury niczego nowego. Powtarzanie sprawdzonych już dróg na pewno nie rozwinie twoich umiejętności.

Źródło: http://kultura.newsweek.pl

Kiedy nadchodzi wena?

Jak zaczynali znani pisarze? Często geniusz objawiał się bardzo młodo. Ale nie jest to regułą. Wena może nadejśc nieoczekiwanie.

Paulo Coelho o początkach swojej kariery opowiada: "Na pomysł pisania wpadłem jako nastolatek. Byłem wtedy bardzo samotny i myślałem, że najlepszym sposobem wyrażania uczuć będzie poezja. Czas mijał, wyrwałem się z izolacji okresu dojrzewania, przyszła dość burzliwa młodość, ale słowa wciąż stanowiły najlepszą drogę do zrozumienia świata i samego siebie. Ale dopiero w 1986 roku zebrałem się na odwagę, by podążać za swoimi marzeniami i odbyłem pielgrzymkę do Santiago." 
Philip K. Dick zaczął pisać w wieku 12 lat. Były to krótkie opowiadania i wiersze. W wieku 14 lat napiał swoją pierwszą nigdy nie wydaną książkę pt. "Return to Liliput" która opowiadała o odkryciu Krainy Liliputów ukrytej pod powierzchnią oceanu.
Stephen King również pisał od dzieciństwa, a pierwsze teksty zaczął posyłać do pism jako 14-latek. Pisał do gazetek szkolnych wydawanych wspólnie z bratem, a także przygotowywał komentarze sportowe do profesjonalnego pisma lokalnego.
Victor Hugo w wieku zaledwie 14 lat napisał: "Chcę być Chateaubriandem lub nikim". Kiedy miał 17 lat wraz z braćmi Abelem i Eugeniuszem zaczął wydawać gazetę le Conservateur littéraire, która zwróciła uwagę na jego talent pisarski. W tym samym roku wygrał konkurs "Académie des Jeux floraux".  

Jonathan Carroll pierwszą swoją powieść stworzył w wieku dwudziestu lat. Nigdy nie została jednak opublikowana. Swoje pierwsze „dorosłe” powieści napisał dopiero wtedy, gdy pracował jako nauczyciel.
Robert Frost, amerykański poeta, najlepsze dzieła stworzył po pięćdziesiątce. Jego poezja dojrzewała powoli. Wierzył, że mądrość pochodząca z doświadczenia życiowego jest wartościowsza niż przebłysk geniuszu młodości.
F. Scott Fitzgerald najlepsze powieści napisał przed trzydziestką a Fiodor Dostojewski pod koniec życia.
Każdy wiek jest dobry na tworzenie, nie zamykajmy się w sobie, tak naprawdę każdy ma do przekazania przynajmniej jedną historię. Nigdy nie wiesz, kiedy nadejdzie wena. ;-)

Powieść rodzi się w bólach

Powieść powstaje w bólach, lecz nie zawsze metodycznie. Powieść Franza Kafki "Proces" według wstępnych założeń pisarza miała być krótkim opowiadaniem na temat konfliktów ojca z synem. Autor pisał ją dość chaotycznie. Prawdopodobnie najpierw powstał pierwszy i ostatni rozdział, a potem stopniowo uzupełniał kolejne (ale nie ma pewności co do ich prawidłowej kolejności).
Podobnie powieść Stephena Kinga "Carrie" miała być początkowo zwykłym opowiadaniem. King miał problemy z jej ukończeniem i "Carrie" wylądowała w śmietniku. Na szczęście żona odratowała powstającą powieść i zachęciła męża do dalszej pracy.
Według Jerzego Pilcha pierwsze zdanie jest kluczowe. J.R.R. Tolkien powieść "Hobbit" zaczął od jednego, napisanego od niechcenia zdania: "w pewnej norze ziemnej mieszkał sobie pewien hobbit". Zdanie to stworzył podczas poprawiania prac swoich studentów.
Poznając zasady rządzące powieścią spodziewamy się napisać bestseller. Pisanie przede wszystkim jest potrzebą serca. Pisarz potrzebuje pisania jak powietrza dlatego przelewa swoje myśli na papier. Tworzy. Tego się trzymajmy, piszmy i czytajmy ;-)

Poczet pisarzy i poetów świata

Wyd. Publicat wypuściło w tym roku ciekawą pozycję Wiesława Kota "Poczet pisarzy i poetów świata". Jest to rodzaj leksykonu zawierającego ciekawostki o 136 pisarzach.
Np.: Gdyby nie popularność Lolity, Vladimir Nabokov przeszedłby do historii jako badacz motyli, Bohumil Hrabal zginął przez miłość do gołębi, Antoine Saint-Exupéry uczestniczył w prawie stu wypadkach lotniczych, Stephen King w wieku 14 lat napisał wydał i rozprowadził wśród kolegów 40 egzemplarzy swojej pierwszej książki, Samuel Beckett wiadomość o przyznaniu mu Nagrody Nobla skwitował okrzykiem: To katastrofa!.
Wśród pisarzy m. in. Camus, Bułhakow, Chandler, Eco, Herbert, Hesse, King, Marquez, Nabokov, Roth, Proust, Rimbaud itd. Wypatrzyłem nawet nazwisko Boba Dylana! Ale jak głosi podtytuł - "od Homera do Stephena Kinga" (chodzi oczywiście o epoki).
wyd. Publicat 2012r., 119 str.

Podstawą pisania jest czytanie

Podstawą pisania jest czytanie. Tak, dziwnie to brzmi, ale żeby dobrze pisać, trzeba poznać zasady rządzące tym światem. Stephen King czyta w ciągu roku 70-80 książek! Niemożliwe? Warto spróbować. Nie ogranicza się on oczywiście do samych książek papierowych, np. w samochodzie słucha audiobooków. I nie należy do szybko czytających. Czytanie zresztą to nie wyścigi, to trzeba lubić. To zamiłowanie do dobrych historii a nie analizowanie warsztatu powinno skłaniać do sięgania wciąż po nowe lektury. Proces pisania wtedy staje się czymś łatwym i znajomym. Bo w końcu podstawą podstaw jest samo pisanie.

Stephen King stara się napisać około 10 stron dziennie (2 tys. słów). Anthony Trollope, twórca monstrualnych powieści, pisał 2 i pół godziny dziennie przed wyjściem do pracy (pracował na poczcie). Pisanie musi wejść w krew, czyli trzeba ćwiczyć i jeszcze raz ćwiczyć. John Creasey potrafił napisać powieść w ciągu dwóch dni. Nie chcecie chyba napisać tylko jednej powieści jak Harper Lee („Zabić drozda”)?  

Qba

Jak pisać - Pamiętnik rzemieślnika

Mistrz powieści grozy Stephen King napisał książkę, która oprócz szczegółów biograficznych (pisarz opowiada o swoich traumatycznych przeżyciach z dzieciństwa, ciężkich latach biedy, przygodach z alkoholem i narkotykami, wreszcie o groźnym wypadku, któremu uległ w 1999 roku) zawiera również wskazówki, jak pisać a także historie poszczególnych pomysłów. 

"Dużo czytać. Jeszcze więcej pisać. Nie poddawać się. Wyłączyć telewizor. Być uczciwym wobec siebie i swoich bohaterów. Nie bać się krytyków. Nie lekceważyć gramatyki. Oszczędzać słowa" - radzi początkującym pisarzom słynny autor horrorów.

"Jak pisać Pamiętnik rzemieślnika" wyd. Prószyński i S-ka 2008r. 254 str.

Sztuka pisania

W 1996r. wydawnictwo Galaktyka wydało książkę pt. "SZTUKA PISANIA". Są to artykuły napisane dla Writer's Digest przez znanych pisarzy i wydawców. Z tej książki liczącej 288 str. można dowiedzieć się jak tworzyli najlepsi.

Dobra literatura budzi emocje czytelników, przyspiesza tętno, stawia pytania i podsuwa odpowiedzi. Jak tego dokonywać za pomocą słów radzi "Writer's Digest" - czasopismo od 75 lat uważane przez pisarzy za autorytatywne źródło wiedzy.

Świadomi, że mądre rady nigdy się nie starzeją, redaktorzy współczesnego "Writer's Digest" przesiali zawartość dawnych numerów i wybrali do tej książki to, co najlepsze. Są więc w niej zawsze aktualne wskazówki dotyczące pisania dialogu, których udziela Erle Stanley Gardner. Zasady charakterystyki postaci wyjaśnia Louis L'Amour, twórca bohaterów westernów. Młody Irving Wallace wspomina jak pisał artykuły, które już wtedy przynosiły mu sławę. W tajniki powieści grozy wprowadza czytelnika pisarz, stojący dopiero na progu sukcesu, dziś jeden z najsłynniejszych: Stephen King. Zdobywca Nagrody Pulitzera, Marc Connelly, przedstawia na kartach tej książki swoją teorię dramatopisarstwa. Isaac Asimov zastanawia się nad przyszłością zawodu pisarza. S.S. Van Dine wręcza klucz do opowieści niesamowitych. Harlan Ellison porusza temat powołania pisarskiego... a jest to zaledwie ułamek spisu treści.

Wśród autorów dzielących się swymi doświadczeniami znajdują się tacy mistrzowie, jak Michael Crichton, Pearl Buck, Kurt Vonnegut, Ray Bradbury, Upton Sinclair, Tornton Wilder, John Steinbeck, Robert Ludlum, James Michener i wielu, wielu innych.

[Galaktyka, 1996]