Olga Tokarczuk - Jak powstawały Księgi Jakubowe

Nagroda Nike 2015 przypadła Oldze Tokarczuk, a zdobyła ją już po raz drugi (pierwsza w 2008). Zwycięska, niezwykle rozbudowana powieść „Księgi Jakubowe” powstawała 6 lat. Fascynacja tematem zaczęła się już w młodości od przeczytania "Nowych Aten" księdza Benedykta Chmielowskiego. W 1997 roku pisarka trafiła na "Księgę Słów Pańskich", wykłady Jakuba Franka zredagowane przez Jana Doktóra:

„Czytałam je całą zimę, powoli, akapit po akapicie, z rosnącym zdumieniem. Na Boże Narodzenie miałam już baterię książek. Wiosną zaś pojawiła się osobna półka, która odtąd miała rosnąć i pączkować przez najbliższe lata. Nie miałam zamiaru pisać o Franku książki, była to raczej część moich "studiów prywatnych", wieloletniej i nieprzemijającej fascynacji wszelką heterodoksją, wszystkim, co nie mieści się w kanonie, co wystaje poza ogólne granice, co jest buntem i rebelią wobec przyjętej za oczywistą normy.”

Aby powieść mogła powstać, autorka niczym archeolog, musiała poznać wiele historycznych faktów, przekopać stare księgi i zapiski, odwiedzić kilka miejsc:

„Gdy zasiadłam do pisania "Ksiąg Jakubowych", miałam już rozpisane najważniejsze fakty i wydarzenia na swojej rolce szarego papieru i mnóstwo zgromadzonego materiału. Przesiadywałam w bibliotekach, kserowałam niedostępne książki, w białych rękawiczkach oglądałam starodruki. Wybrałam się na kilka wypraw, w czasie których zrobiłam tysiące zdjęć.”

„W sumie przedsięwzięłam dwie duże wyprawy na Ukrainę, jedną na dawną Wołoszczyznę i "turecczyznę" oraz na Morawy i w kraje niemieckie, aż do Offenbachu nad Menem, gdzie wciąż w całkiem dobrej formie stoi słynny Schloss Isenburgski, główne centrum europejskich frankistów, a dziś zacna szkoła designu.”
„Wszędzie woziłam ze sobą kartony z materiałami i ustawiałam je w centralnym miejscu i tam, gdzie się znalazłam, natychmiast przypinałam pinezkami mapy, spisy postaci i inne pomocne obrazki.”

Praca zaowocowała 1000 stronicową, wielowątkową powieścią historyczną, gdzie z ogromną dbałością o szczegóły autorka przedstawia realia epoki, architekturę, ubiory a nawet zapachy.

Źródło: "Książki. Magazyn do czytania" nr 3 z października 2014r.

Olga Tokarczuk - zmagania z pierwszą powieścią

No to zaczynamy nowy rok. Na dobry początek Olga Tokarczuk, która w wywiadzie dla Trójki opowiedziała o zmaganiach ze swoją pierwszą powieścią:

"Z pisania pierwszej powieści pamiętam bolesne zmaganie się z formą, trudności w zapanowaniu nad postaciami. Zmaganie z konsekwencją w narracji. Pisanie to była męka. Zwłaszcza, że pisałam na maszynie. To był zupełnie inny sposób podejścia do opowiadania. Trzeba było się niezwykle poddać opowiadaniu linearnemu, pielęgnować w sobie rozwijanie akcji scena po scenie. Pamiętam ulgę, gdy udało mi się napisać ostatnie zdanie i skończyć książkę. Zamknąć proces opowiadania. Ta satysfakcja była czymś oczyszczającym. Teraz mam wrażenie, że ta książka jest napisana z punktu widzenia czytelniczki a nie autorki."

Na stronie Polskiego Radia można posłuchać całego wywiadu z autorką. Link poniżej.

Źródło: http://www.polskieradio.pl/9/874/Artykul/1011153,Olga-Tokarczuk-pamietam-ulge-gdy-napisalam-ostatnie-zdanie

Olga Tokarczuk o swoich postaciach

Po co jest sztuka? Rozmowy z pisarzami

"Po co jest sztuka?" to zbiór wywiadów na temat współczesnej sztuki. Krytyk Tadeusz Nyczek rozmawiał z: Januszem Andermanem, Januszem Głowackim, Janem Gondowiczem, Ryszardem Krynickim, Markiem Nowakowskim, Jerzym Pilchem, Olgą Tokarczuk, Krzysztofem Varga, Adamem Zagajewskim. Pisarze podzielili się swoimi fascynacjami, ale także frustracjami związanymi z działalnością współczesnych artystów. Przede wszystkim jednak byli gotowi przekazać swój własny, prywatny klucz do zrozumienia sztuki.

"Pisanie to jednak proces żmudny, niezależnie, czy pisać ręcznie, czy na komputerze" - Tadeusz Nyczek.

Jest to część pierwsza rozmów z pisarzami, druga ukaże się wkrótce.

wyd. MOCAK Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie, 2012

W biegu... Książka podróżna. Rozmowy z pisarzami (i nie tylko)

"W biegu... Książka podróżna. Rozmowy z pisarzami (i nie tylko)" Marcina Wilka to książka z 17 podróży w której wypowiada się 47 rozmówców, m.in. Eduardo Mendoza, John Irving, Joanne Harris, Aleksandra Marinina, Olga Tokarczuk, Monika Szwaja, Dubravka Ugresic, Michel Houellebecq, Erica Fischer, Robin Cook, Tony Parsons, Katarzyna Grochola, Janusz Leon Wiśniewski, Ewa Kuryluk, Etgar Keret, Izabela Sowa, Jan Grzegorczyk, Hanna Samson, Michel Faber i wielu innych.
Pomysł na tą książkę narodził się w głowie Piotra Paliwody - redaktora naczelnego krakowskiego "Universitasu". Spośród kilkuset rozmów Marcin Wilk wybrał kilkadziesiąt najbardziej interesujących, gdzie pretekstem i punktem wyjścia zawsze była książka.
Świetna lektura.
wyd. Universitas 2010r.

Lekcja pisania

"Lekcja pisania" to książka napisana przez dwudziestu jeden wybitnych współczesnych prozaików i poetów polskich: Janusza Andermana, Marcina Barana, Stefana Chwina, Pawła Dunina-Wąsowicza, Henryka Grynberga, Julię Hartwig, Krzysztofa Jaworskiego, Jarosława Klejnockiego, Krzysztofa Koehlera, Hannę Krall, Ludmiłę Marjańską, Sławomira Mrożka, Krzysztofa Myszkowskiego, Jerzego Pilcha, Krzysztofa Siwczyka, Andrzeja Sosnowskiego, Andrzeja Stasiuka, Wisławę Szymborską, Olgę Tokarczuk, Krzysztofa Vargę, Krzysztofa Marię Załuskiego. Autorzy opowiadają o swoich doświadczeniach, opisują metody, jakimi posługują się w pracy i próbują dociec, czy pisania można się nauczyć. Książkę wydało wydawnictwo Czarne w 1998r., 199 str.