10 Zasad Powieści Sensacyjnej - Brian Garfield

Brian Garfield, amerykański powieściopisarz i scenarzysta, sformułował 10 zasad powieści sensacyjnej:
1. Najpierw akcja, wyjaśnienia później.
Żeby zachęcić czytelnika do zajrzenia na drugą stronę, dajemy mu coś na pierwszej: konflikt, kłopot, strach, przemoc
2. Nie ma litości dla bohatera.
Nie oszczędzaj bohatera, im gorzej mu się wiedzie, tym lepiej dla powieści
3. Żeby w swoim czasie zyskać, trzeba przedtem zainwestować.
Bohater musi samodzielnie rozwiązać konflikt, dlatego nie pomagaj wprowadzając na końcu nowe postaci czy niespodziewane sytuacje ułatwiające rozwiązanie
4. Inicjatywa należy do bohatera.
Bohater wie, co robi i przejmuje inicjatywę

5. Bohater działa z pobudek osobistych.
W niebezpieczeństwie jest sam bohater, jego rodzina itd. Jeśli przegra, będzie go to drogo kosztowało
6. Bohaterowi zostaje coraz mniej czasu.
Brak czasu powoduje większe napięcie
7. Bohater i autor dorównują sobie poziomem umysłowym.
Nie pisz o czymś, o czym nie masz pojęcia. Bohater nie będzie wiarygodny
8. Trzeba wiedzieć od początku, dokąd się zmierza.
Zaplanuj finał przez rozpoczęciem książki

9. Uwaga na rejony, do których nie zstępują anieli.
Wychodź poza schematy
10. Nie należy pisać niczego, czego samemu nie chciałoby się czytać.
Pisz to co lubisz i rób to z pasją

Powieść sensacyjna ma za cel zawiesić czytelnika nad przepaścią, zmusić, by niecierpliwie przewracał kartki ciekaw, co będzie dalej.
Jak mawiał Raymond Chandler: "Kiedy sprawy się wloką, wprowadź faceta z pistoletem."

Metoda Trzy P - John Nanovic

John Nanovic, redaktor i pisarz, w 1945r. w czasopiśmie dla pisarzy "Writer's Digest" opisał  swoją metodę zwaną Trzy P. Jest to szkielet do budowania akcji w opowiadaniu jak i w powieści.
Te trzy słowa-klucze na literę P, to:
1. przedmiot
2. przeszkody 
3. przezwyciężenie

 I tak, w odniesieniu do powieści Lestera Denta (który wprawdzie ma inne, swoje metody pracy) Nanovic rozwija punkty następująco:
1. PRZEDMIOT
Clark Savage Jr. dowiaduje się z testamentu swego ojca o nikczemnym oszustwie, którego dopuścił się dawny wspólnik, i poprzysięga zemstę.
2. PRZESZKODY
Musi więc przede wszystkim odszukać dawnego wspólnika i dowieść mu winy - a dowód winy znajduje się w starożytnym kraju Majów. Przeszkody, które napotyka Doc, są liczne i różnorodne. Jedne są naturalne, inne wymyśla poszukiwany. Ile ich w końcu będzie, zależy wyłącznie od autora. Może on opisać szczegółowo zaledwie kilka wydarzeń albo - tak jak to zresztą czyni - korzystając z bujnej wyobraźni, siać przeszkody setkami.
3. PRZEZWYCIĘŻENIE
Doc pokonuje przeszkody i osiąga cel. Wykrywa dowód, dzięki któremu może oczyścić nazwisko ojca i przejąć spadek. 

Książki zakazane - Bartłomiej Paszylk

Z serii Literatura i Kontrowersje prezentuję już drugą książkę: Bartłomiej Paszylk "Książki zakazane". Znajdziemy w tej publikacji obszerny zbiór książek, które wywarły znaczący wpływ na rozwój i wizerunek literatury, a których wydania na przestrzeni wieków były zabronione. Poznamy przyczyny cenzury (społecznej, obyczajowej, religijnej, politycznej) oraz jej skutki. Publikacja zawiera omówienie m.in. Archipelagu Gułag, Doktora Żywago, 451 stopni Fahrenheita, Nagiego lunchu oraz wielu innych.
Bartłomiej Paszylk jest publicystą. Jego debiutem książkowym był Leksykon filmowego horroru. W latach następnych ukazały się kolejne tytuły jego autorstwa traktujące o kinie i literaturze: The Pleasure and Pain of Cult Horror Films: An Historical Survey, Książki zakazane (pozycja o cenzurze literatury w Polsce i na świecie), Słownik gatunków i zjawisk filmowych (książka o mniej typowych twórcach i gatunkach filmowych). 
wyd. PWN 2010r., 360 str.

Królestwo literatów - Zbigniew Irzyk

Książka "Królestwo literatów" Zbigniewa Irzyka wydana została w 1978r. Szkice w niej zamieszczone ukazują rozmaite aspekty obyczajowe i psychospołeczne pracy pisarza w Polsce. Warto poczytać, czego oczekiwano od pisarza w tamtych czasach (1965-1977).

Zbigniew Irzyk - krytyk literacki, opiekun Łomiankowskiego Klubu Literackiego, stały współpracownik Domu Kultury w Łomiankach. Urodzony w 1933 roku we Lwowie. Debiutował w roku 1956 pod koniec studiów polonistycznych na Uniwersytecie Warszawskim na łamach "Współczesności". Od roku 1960 redaktor tygodnika "Kierunki". Następnie w Instytucie Wydawniczym PAX. Zajmuje się współczesną literaturą piękna, głównie poezją. Autor esejów i artykułów publikowanych m.in. we "Współczesności", "Kierunkach", "Słowie Powszechnym", "Życiu i Myśli", "Poezji", "Polsce Zbrojnej". Wydał tom szkiców literackim pt. "Królestwo literatów".  
wyd. PAX 1978r., 141 str.

Jak napisać i wydać książkę - Grażyna Grace Tallar

Niedawno pojawił się poradnik pisarski "Jak napisać i wydać książkę" Grażyny Grace Tallar. Jest to produkt wydawnictwa Poligraf. Książka krok po kroku pokazuje, jak umiejętnie można promować się na rynku i w ten sposób zdobyć szybko przewagę nad konkurencją.
Grażyna Grace Tallar pochodzi z Polski ale mieszka w Kanadzie. Jest uznanym autorytetem w świecie biznesu.

Fragment przedmowy:
"Książka ta ma dwa cele: pierwszy – to wskazówki krok po kroku, jak napisać i wydać książkę, a drugi – to wyjaśnienie, dlaczego napisana przez nas książka jest najsilniejszym narzędziem promocji siebie jako eksperta w jakiejkolwiek wybranej dziedzinie. Praca ta ma być także zachętą dla tych, którzy po prostu marzą, aby napisać książkę. Czasami jest to tylko odległe, niesprecyzowane marzenie, a czasami silne przekonanie, o czym chcemy pisać, ale czas jakoś ucieka i ciągle obiecujemy sobie, że któregoś dnia na pewno się zmobilizujemy i wydamy publikację, którą mamy w głowie."
wyd. Poligraf 2013r., 112 str. 

Boris Akunin - o powieści historycznej

Boris Akunin w jednym z wywiadów opowiada, jak pisać powieść historyczną oraz skąd czerpie swoje pomysły:
"Zanim się zacznie pisać powieść osadzoną w jakichś historycznych realiach trzeba poświęcić trochę czasu na badania. To jest absolutnie konieczne, ale też daje dużo satysfakcji, dla mnie to jest najciekawszy moment pracy nad książką. Właściwie nie mogę tego nazwać pracą... to jest przyjemność. Korzystam też z pomocy specjalistów, jeżeli to konieczne – w szczególnie skomplikowanych dziedzinach."
"Wiele historii w moich książkach jest zaczerpniętych z pamiętników, wspomnień, z gazet. Jeżeli ktoś zna dobrze historię, a zwłaszcza historię literatury rozpozna z pewnością różne drobne zdarzenia, postacie, które się pojawiają gdzieś na uboczu całej historii. To jest taki bonus dla miłośników historii."

Źródło: http://muzyka.onet.pl/publikacje/wywiady/wywiad-z-borysem-akuninem,1,4775985,wiadomosc.html 

Olga Tokarczuk o swoich postaciach

Szczęście małych rybek

„Szczęście małych rybek” to zbiór felietonów, które ukazały się w latach 2005-2006 w „Le Magazine litteraire”- francuskim miesięczniku literacko-kulturalnym. Simon Leys (belgijski sinolog, pisarz i krytyk literacki) przedstawia barwną rzeczywistość sławnych pisarzy i artystów, burzliwe relacje pisarz-wydawca, zabawne dziwactwa i zaskakujące upodobania, obsesje i odwieczny lęk przed pustą kartką.
Oto fragment o tym, jak Joseph Conrad zmagał się z pisaniem:
"Co rano siadam nabożnie przy stole, codziennie siedzę przy nim osiem godzin i nie robię nic innego tylko właśnie to: siedzę. Po każdym z tych ośmiogodzinnych posiedzeń okazuje się, że napisałem tylko trzy zdania, które zresztą muszę wykreślić, nim wstanę od stołu w kompletnej rozpaczy...Tylko zaciekłe zdecydowanie i mobilizacja wszystkich mych sił pozwalają mi zapanować nad wściekłym pragnieniem walenia głową w ścianę. Chciałbym krzyczeć i pienić się z wściekłości, ale nie śmiem ulec temu impulsowi, bo boję się obudzić maleństwo i zaniepokoić żonę..."

 wyd. Drzewo Babel 2011r.